بدون شرح

وقتی آدم چیزی برای خوردن پیدا نکنه ! 

اینجا هم شیار بین دو تا مبله که همش اونجاست تا راهی به آشپزخونه پیدا کنه! خونمون بیشتر شبیه مغازه های لحاف فروشی شده!

 تازگیها نانای نای هم یاد گرفته و تا میگیری بغلت که سر پا بایسته همش میشینه و پامیشه! مثل کانگورو! احتمالا از کانگورو لقمه خوردم!

یه عالمه اسباب بازی براش خریدیم ولی علاقش به گوشی تلفن ! بند کیف من! کنترلها! آبکش! ملاقه! گوشی موبایل! و.......... است! دیگه میخوام براش اسباب بازی نخرم!

صبحها تا چشممو باز میکنم آرتا قبل از من بیدار میشه! نازی قربونش برم ! از وقتی شیر خشک میدم بهش (البته فقط یک وعده در روز) پاهاش سوخته! امروز صبح کلی گریه کرده بخاطر اون! پماد کالاندولا و بتامتازون میزنم ولی وضعیتش بدتر شده! اگه چیز دیگه ای سراغ دارید بهم بگین! البته میخوام امروز بهش خاک شیر هم بدم!

 پ.ن ۱: بابائی از اینکه این چند روزه که مریض بودم کلی بهم رسیدی و تو کارهای خونه بهم کمک کردی ازت ممنونم!

پ.ن.۲ بابائی از بابت کادوی بسیار قشنگت خیلی خیلی ممنونم (بابائی برای تولدم یه بارانی شیک خرید)

پ.ن.۳: لغت نامه آرتا: ماماماما-بابابابابابا- امه امه امه  با ضمه الف - ده ده ده ده! تیس -دیس-جیس-آبه آده (با فتحه دال)