قرار بود دوشنبه دخترخاله بابی آرتا شنبه واسه آرتا یه دوست بیاره ولی این آقا عرشیا یه کم عجول بود و دیشب یه دنیا اومد ! نازی چقدر کوچول موچولو هستش! ! صبح آرتا رو گذاشتم پیش مادربزرگش و رفتم دیدنش! آدم وقتی نوزاد رو میبینه میفهمه بچش چقدر بزرگ شده! بیچاره خاله فهیمه هم که شیرش نیومده بود و عرشیا داشت گریه میکرد من بهش شیر دادم و عرشیا و آرتا داداشی شدن!

وای وقتی به عرشیا شیر میدادم فکر یاد آرتا افتادم وقتی اون قدی بود! مک های ریز ریز میزد بعدشم خوابش برد! الان زنگ زدن از بیمارستان که خدا امواتتو بیامرزه بیا بیزم شیر بده! دیگه هرکی دایه بخواد ما هستیم ها!

هصر هم ختم انعام دعوت بودم آرتا رو گذاشتم پیش بابئی و مامان بزرگش (البته یه شیشه از شیر خودم رو میذارم براش) خلاصه نگو بعد از من کلی گریه کرده ! مامان آقای پدر هم گفته که من دیگه نگهش نمیدارم

خونه که اومدم کلی آقای پدر منو توبیخ کردن ! منم حرصی شدم گفتم از این به بعد دیگه هیچ جائی نمیرم ! بعدشم قهر کردم! حالا از ایشون اصرار که قهر نکن